نقش نخبه‌پروری در استحکام ساخت درونی قدرت ملی نظام ج.ا.ا ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی

2 نویسنده مسئول و دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی فضای سایبر، دانشگاه عالی دفاع ملی

چکیده

از عوامل مؤثر در پیشرفت و بی‌نیازی جامعه نیروی انسانی نخبه آن جامعه است. توجه به این منبع مهم در بیانی‌ات امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) تحت عنوان نخبه‌پروری و به‌منظور پیشرفت و عدم وابستگی علمی مطرح شده است و می‌تواند عامل مؤثری در استحکام ساخت درونی قدرت ملی نظام باشد. این تحقیق به بررسی نقش‌های نخبه پروری در استحکام ساخت درونی قدرت ملی نظام می‌پردازد. نقش‌های نخبه‌پروری در استحکام ساخت درونی قدرت با مؤلفه‌های پایه‌ریزی، رشد، ثمردهی، ثبات و توزیع مطرح می‌شود. با توجه به اینکه این تحقیق در زمره تحقیقات پیمایشی (میدانی) جای می‌گیرد، محقق برای رسیدن به اهداف تحقیق، با استفاده از پرسش‌نامه (محقق ساخته) نظرات متخصصین و اصحاب علم و فن‌آوری را اخذ نموده و با بررسی این نظرات به اقتباس مؤلفه‌ها و شاخص‌های نخبه‌پروریِ استحکام‌زای نظام پرداخته است. نتیجه تحقیق، عدم تأثیر توزیع و رشد و تأیید سایر نقش‌های بیان شده است. بیشترین بار عاملی این تحقیق مربوط به ثمردهی و پس از آن ثبات و پس از آن پایه‌ریزی بوده که در مؤلفه استحکام ساخت درونی قدرت مادی تأثیر بیشتری نسبت به استحکام ساخت درونیِ معنوی و سلسله‌مراتب استحکام داشته است. با استفاده از نرم‌افزار SMART PLS مؤلفه استحکام ساخت درونی مادی‌معنوی با بار عاملی 97% و بار عاملی استحکام ساخت درونی مادی‌منبع با 88% بیشترین تأثیر از نخبه‌پروری را داشته است و پاسخ به سؤال تحقیق مبنی بر تعیین شاخص‌های مؤثر همان شاخص‌های مؤلفه‌های مؤثر تحقیق است. از آزمون Z ضریب معناداری 17 حاصل شده است و نشان‌دهنده معناداری نقش نخبه‌پروری در استحکام است. از سوی دیگر تأثیر تغییرات نخبه‌پروری در استحکام ساخت درونی قدرت ملی نظام 75% است و نتیجه این دو آزمون فرضیه معناداری نقش نخبه‌پروری در استحکام ساخت قدرت درونی را اثبات نموده، نشان از هدف‌گذاری هوشمندانه امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) در طرح موضوع نخبه‌پروری دارد.

کلیدواژه‌ها


-          قرآن کریم.

-          امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی)، استحکام ساخت درونی قدرت و نخبه‌پروری، وب‌گاه WWW.Khamenei.irib.ir بازیابی 30/8/1393.

-          اسکندری، فائزه. (1386). سه هزارسال تحول‌خواهی توقفی کوتاه روبروی آیینه 3000 ساله علم و فرهنگ ایران، فصلنامه فرهنگی اجتماعی پویا، شماره 4، صص 55-50.

-          اسکندری، مجتبی و موسوی؛ سید ابوالفضل. (1390). بررسی ابعاد مفهوم اعتماد در اندیشه شهید مطهری و کاربرد آن در مدیریت سازمان‌ها، فصلنامه توسعه، سال ششم، شماره 2، صص 101-73.

-          انقلاب جهانی فناوری 2020 اندیشکده رند (1386). علوم فناوری و سامانه‌های دفاعی، پایش فناوری و نوآوری دفاعی، تک‌شماره، شماره 2.

-          ملکی، بهنام. (1383). نخبگان و توسعه، مجله: اندیشه انقلاب اسلامی، پاییز و زمستان 1383 - شماره 11 و 12، صص 156- 146.

-          توکلی طرقی، محمد. (1381). تجدد اختراعی، تمدن عاریتی و انقلاب روحانی، ایران‌نامه، سال بیستم، شماره 77 و 78، صص 236-195.

-          پیروزمند، علی‌رضا. (1388). مهندسی فرهنگی علم و فناوری، فصلنامه پژوهش فرهنگی، شماره 15، بهار 1388، صص 38-9.

-          پیغامی، عادل. (1392). اقتصاد مقاومتی- اقتصاد دفاعی یا ترمیمی، سایت http://www.hoviatema.ir/News/ بازیابی: 29/11/1392Item/2253/16/2253.html

-          داوری، علی و رضازاده، آرش، مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار PLS، تهران: انتشارات جهاد دانشگاهی،1392.

-          حافظ‌نیا؛ محمدرضا و زرقانی؛ سید هادی و احمدی پور؛ زهرا و رکن‌الدین افتخاری؛ عبدالرضا. (1385). طراحی مدل سنجش قدرت ملی کشورها، فصلنامه ژئوپلیتیک کشورها، سال دوم، شماره دوم، تابستان، صص 73-46.

-          ظهیری، سید مجید. (1384). اقتدار علمی و پژوهشی ایران در منطقه؛ انتباهات و الزامات (در پرتو سند چشم‌انداز بیست‌ساله)، فصلنامه پژوهشی اندیشه انقلاب اسلامی، شماره 13 و 14، صص 101-67.

-          عبادی، احمد. (1380). مصاحبه رابطه خودباوری، ابتکار، نوآوری و اتکاء به نیروهای خودی و اقتدارملی، فصلنامه معرفت، شماره 44، مرداد 1380، صص 102-94.

-          فیلیپ بارتل، مترجم: کیقبادی، مرضیه (1382). 16 مؤلفه استحکام اجتماعی، مدیریت فردا:: پاییز و زمستان 1382، شماره 3، صص 62-57.

-          قربانی، مصطفی (1392). جایگاه علم در تقویت ساخت درونی کشور، پایگاه تحلیلی بصیرت، http://www.siasi.porsemani.ir بازیابی:12/2/1393.

-          مرادیان، محسن. (1391). مبانی نظری امنیت، تهران: انتشارات دانشکده علوم و فنون فارابی، بهار 1391.